Feb 252016
 

۱- یکی از ویژگی‌های ممتاز ما انسان‌ها قدرت تخیل کردن است. ما این قدرت را داریم که ذهن‌مان را به هر کجا که می‌خواهیم پرواز دهیم و در مورد هرچه که دوست داریم به رویاباقی بپردازیم. ولی همین ویژگی برتر گاهی کار دست‌مان می‌دهد. اگر حواس‌مان نباشد ممکن است دنیای تخیل را با دنیای واقعیت اشتباه بگیریم و بر اساس توهمات‌مان دست به اعمالی بزنیم که نابخردانه باشند. «مثلا با توجه به شرایط موجود رای ندهیم!»

۲- وقتی پای انتخاب کردن به میان می‌آید، در دنیای خیالی ذهن‌مان، ما در اکثر اوقات در حال انتخاب بین چندین گزینه خوب هستیم تا از میان آن‌ها بهترین حالت ممکن را انتخاب کنیم. ولی بسیاری مواقع در دنیای واقعی مجبور به انتخاب از میان چندین حالت بد هستیم تا از وقوع شرایط بدتر جلوگیری کنیم. ممکن است در توهمات زیبای ذهن‌مان، خود را منزه‌تر از آن بپنداریم که اصلا بخواهیم به گزینه‌های غیر خوب فکر کنیم؛ چه برسد به اینکه بخواهیم انتخابی انجام دهیم که در شرایط نرمال آن را بد تلقی می‌کنیم. ولی «واقعیت» قوانین خودش را دارد: گزینه بد درد دارد و گزینه بدتر درد بیشتر. اگر درست تصمیم نگیریم «صدمه بیشتری» به خودمان، اطرافیان‌مان و جامعه‌مان می‌زنیم.

۳- معمولا هر یک از ما برای خودش یک وضع مطلوب در ذهن دارد که در مقابل وضع موجودِ دنیای واقعی قرار می‌گیرد. این قابلیتِ خیلی مهمی است که بتوان بین این دو وضعیت تفاوت قائل شد و همچنین آنقدر واقع‌نگر و صبور بود که شرایط گذار از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب را درک کرد. برای یک فرد (مثلا از نظر تغییرات شخصیتی)، چنین گذاری ممکن است سال‌ها طول بکشد و برای یک جامعه نسل‌ها! همچنین در این راه ممکن است لحظات زیادی پیش بیاید که مطلوب ما قابل انتخاب یا قابل پیاده‌سازی نباشد. ولی این اتفاق به این معنی نیست که ما نمی‌توانیم/نباید انتخاب کنیم؛ یا نمی‌توانیم/نباید زندگی کنیم.

پی‌نوشت: امیدوارم این حرف‌ها جناحی برداشت نشود. در اصل هدفم این است که خواننده‌ی اینجا، با هر گرایش سیاسی‌ای که دارد، تشویق به رای دادن شود! فکر می‌کنم کل این فرایند و تقویت نهاد انتخابات به معنای واقعی‌اش، به رشد جامعه ما کمک می‌کند.

 Posted by at 1:16 am

  2 Responses to “من رای می‌دهم”

  1. سلام
    به نظر من شما از زاویه دیدی به قضیه نگاه می‌کنید که نتیجش بشه چیزی که می‌خواید، یعنی رای دادن.
    قضیه رای ندادن خیلی از آدم ها هم البته همینه، در واقع استدلالی برای رای ندادن ندارند صرفن یک مشت توجیه …
    ولی با توجه به تجارب گذشته به نظرم رای دادن به گروهی که امتحانشون رو پس دادن(احتمال همون گزینه‌ی بدتر از نظری خیلی از افراد) کار عجیبی به نظر میاد و دیدن رفتار کسانی که انتخابات ۸۸ رو ناسالم دونستن و با این حال امروز تاکید بر رای دادن دارن آدم رو متهوع می‌کنه!
    چیزی که جلوی مارو برای رای دادن می‌گیره تخیل نیست بلکه درس گرفتن از گذشتش، رای ندادن به نظرم می تونه یه اعتراض به نحوه‌ی برگزاری انتخابات باشه، البته با توجه به این نکته که اگر رای دادن قرار بود جنتی و امثالهم رو از خبرگان و نامزد‌های مشابه رو از مجلس دور کنه احمدی‌نژاد ۴ سال دوم رئیس جمهور ما نبود.

  2. هرچند از وقتش گذشته و انتخابات با همه این تفاوت دیدگاه ها برگزار شده. اما گفتن یک نکنه به نظرم بد نباشه.
    قبلا من در مورد انقلاب در کشورها، عوامل ایجاد و نشانه هاش یک مقداری مطالعه کردم. در یکی اط کتاب هایی که خوندم نکته جالبی رو بیان کرده بود. اون هم دلسرد شدن مردم اجتماع از نظام موجود بود. دلسرد شدن در رفتار بی تفاوت نسبت به نظام خودش رو نشون میده و این از نشانه های یک فوران اجتماعی و سیاسی هستش.
    وضعیت مردم ما دز حال حاضر به قول شما انتخاب بین بد و بدتر هستش که در نتیجه اون در اینده ای نه چندان دور دلسردی بوجود میاره. مثل همین چهار و نیم میلیون نفری که تو تهران با این همه جو سازی هم حاضر به رای دادن نمیشن.
    در آخر میخوام بگم که رای دادن یا ندادن مردم در این شرایط چیزی رو بهتر نمیکنه. اما ساختن انسان های بالیاقت توسط نظام که بتونن اعتماد از دست رفته مردم رو دوباره به دست بیارن مهم ترین کاریه که باید انجام بشه و متاسفانه هیچ توجهی بهش نمیشه.

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

seventeen + 12 =